Blijft de plaat hangen?

Het is heel natuurlijk om bij fysieke pijn wat tegenwicht te bieden.

Denk maar aan zachtjes wrijven over een pijnlijke buik, of duwen op een steek in de zij tijdens een intense bewegingsactiviteit.

Dat helpt, en dat kunnen we biologisch verklaren.

Het zenuwstelsel kan in deze als het ware maar één prikkel tegelijkertijd geleiden: de pijnprikkel of de tastprikkel van wrijven/ duwen ("gate control theory").

Wat als je deze biologische kennis eens inzet bij het bieden van tegenwicht aan kritische gedachten?

Wanneer het denken de overhand neemt in een negatieve spiraal of piekeren, is het niet (meer) vruchtbaar. De plaat blijft hangen ;-).

Zo kan een even zo sterke tegenwicht uitkomst bieden.

Zet eens een andere gedachten - plaat op.

Is er een andere invalshoek mogelijk?

Wat zou een vriend/ vriendin hierover zeggen?

Of een nog sterker tegenwicht: zet letterlijk een andere plaat op.

Wat dacht je van het liedje "I feel good... Tatdada dada dada... "

Of nog sterker (doe eens gek ;-)): zing mee, sta op en dans.

Zo kom je letterlijk én figuurlijk in een andere energie.

Dat werkt, geheid ;-).

 

 

Maartje Stroeken