Verandering (in te zeer meevoelen)

En dan realiseer je je ineens dat er geheel vanzelf iets veranderd is.

Gradueel, met de tijd.

“Komt tijd, komt raad”, is niet voor niets zo’n rake uitspraak.

Zoals het te zeer meevoelen met anderen.

Het stroomt inmiddels gewoon door me heen.

Ik hou het niet meer vast, noch tors ik het mee op m’n schouders.

Met dit voorbeeld wil ik illustreren:

Je draagt een intentie waarmee je verandering voor jezelf wenst.

Je doet zo goed als het gaat dat wat jou ondersteunt of verzachting biedt.

En tegelijkertijd mag je vertrouwen dat het wel een keer op z’n pootjes terecht komt.

En dat kan dus ineens heel onopgemerkt gaan.

Al terugblikkend

blijkt de focus

verschoven.

Maartje Stroeken