zelfbeeld

Het zelfbeeld, we noemen het ook wel ‘image’.

Het is een bolwerk dat zich geheel afspeelt op de laag van de persoonlijkheid.

Het ego creëert een beeld van zichzelf en staaft daaraan zijn eigen prestaties, mislukkingen of streven.

Als we onszelf miskennen en identificeren met een gedachte over vorm (bijv. een andere gedachte, hoe we het allemaal wel, niet beter hadden moeten doen, het lichaam, emoties, een baan of functie), dan verliezen we het contact met de realiteit van Zijn, het Zelf.

Het vormeloze, tijdloze, onpersoonlijke Gewaarzijn.

Onaangetast. In en voorbij plezierig en pijnlijk, stabiel en instabiel.

Laten we afstemmen op de leegte die alles omhelst en creëert.

Geef het op om op de vormlaag te wroeten.

“Het is nooit goed genoeg” (of: “helemaal hieperdepiep”), zegt de mind.

Nee, of ja natuurlijk: want het IS niet.

De veranderlijke vorm is niet wie of wat je in essentie bent.

Daaraan kan niets afdoen of tippen en het mooie is: hoeft dat ook niet.

Vanuit Zelf en Zijn vindt alles prima z’n vorm.

En ook hier hoeven we niets speciaals voor te doen.

In het moment dat vastgrijpen en verbeteren wordt gezien als de vorm en illusie die het is

Krijgt het een andere lading en betekenis.

Maartje Stroeken