Pasen, het ego en Licht.

Pasen. Het is een feest waarop we veelal samen zijn met familie, dierbaren, geliefden.
Met het ei als het symbool voor vruchtbaarheid. Alles wat gaat groeien en bloeien in het voorjaar.

Pasen staat daarnaast ook symbool voor sterven.
Zo zijn geboorte en dood onafscheidelijk in dit leven.

De boodschap die ik hiermee wil overdragen is deze:

Elk moment is er eigenlijk een van sterven én geboorte.

Het ego sterft als het ware wanneer we ons overgeven aan het NU. In het nu kan een ego verhaal niet overleven en dat kan angst oproepen en een gevoel van controle verlies.

Dat maakt dat we het Nu op allerhande manieren proberen 'op te vullen'.

Met paaseitjes. Ter zoete vervulling van smaak, of verzachting van moeite of als een nuttige en 'algemeen geaccepteerde legitieme' manier om zo onze rust te pakken.

Het maakt dat we als een dolle rondjes blijven rennen, letterlijk in de drukte van alledag ofwel figuurlijk wanneer we dezelfde thema's blijven herhalen in ons hoofd. Want zo vernieuwend is ons ego niet als het gaat om pieker-, negatieve- of angstgedachten.

Laten we het ego omarmen. Laat het maar thuiskomen in jezelf.

Straal je Licht erin, door te observeren wat het ego zegt. Aanschouw je gedachten. Bewustzijn is alles.

Vertaal de boodschap van het denken als je weg terug naar 'huis'. Hoe kritisch en oordelend de gedachten ook zijn, het verwijst naar een tegendeel in Licht, in Liefde. Wat wil er worden gezien, gevoeld, gedragen in jezelf? Dát wil vanuit Liefde omarmd.

Daar is de geboorte, van Licht, van bewust Zijn.

Zonder iets te hoeven 'doen', dan enkel te zijn.

Het. Is. Er. Al.

Herinner je ware Zelf, je essentie.

Dat is de oefening in ons mens zijn. En dat mag het zijn, van moment tot moment. Daarom zijn we immers hier in deze fysieke realiteit. Om hier & nu ruimer in onze essentie van Licht te kunnen komen via de omarming van dat waarin we het ego ontmoeten.

En dat sterven. Het kan ook symbool staan voor een moeite, een zwaarte in een ontwikkelingsproces. Soms moeten dingen als planten even helemaal afsterven tot de grond. Heb je het gevoel dat het niet meer erger kan. Zie je het licht niet meer in het donker. Je zit 'juist', altijd. Alles is dienend.
Al voelt het niet zo, het biedt de vruchtbare grond voor nieuwe zaadjes om te kunnen groeien.

Deze dagen kunnen ook verdriet, pijn of koestering naar voren in de aandacht brengen, om dierbaren die niet meer bij je zijn.

Mijn opa stierf met Pasen, vlak nadat ik hem liefdevolle hapjes chocolade vla gaf. Hij is ook aanwezig hier deze dagen, en sowieso.

Jezus stierf aan het kruis met Pasen.

En dat geloof ik. Ik geloof dat hij een Licht drager was, is en een voorbeeld voor ons allemaal.

En Licht sterft niet. Licht is eeuwig.

Zo ook in jou.

 

Fine art - by Jacqueline Bouman Photography; model Shanou Elise

Maartje Stroeken