Grens!

Pfff... prettig is dat niet

Boosheid en irritatie voelen

En vervolgens je grenzen aangeven

Het ego draait er nog even omheen,

Want mag dat wel?

Op ruimte geven zegeviert mijn ego gewoonlijk met vlag en wimpel

Vindt: "dat is oké, en grenzen nee".

En dan... BAM.

Ietwat ongenuanceerd komt het dan eruit.

Dat ik een andere weg wil gaan,

Ga jij rechts, dan ga ik links.

Ja, over zoiets ogenschijnlijk kleins.

En ook dat is oké.

Zegt mijn Zelf.

En nog geen 2 meter verder op de weg naar links

Is de frictie al getransformeerd

Kijk, dat wilde gewoon maar even

Eigen Ruimte.

Maartje Stroeken