Van lijden naar Zijn

Valt het mind-oordeel weg,

Controleren, vasthouden, verbeteren, begrijpen

Dan is er niets om te vervolmaken.

Perfectie blijkt een fata morgana of nachtmerrie

Al naar gelang hoe de wind waait.

Verhalen bedacht door de oordelende mind.

Alles is precies zoals het klopt, voor Nu.

Ook dat wat we niet verklaren kunnen.

Ook dat wat we liever anders willen.

Weerstand brengt lijden op pijn.

Het IS niet anders. En dat IS.

Dát geeft ruimte. Niet toen, niet straks,

Maar in het hier & nu. Het enige moment.

En waar ‘nodig’ en waar passend en waar mogelijk,

Daar stuurt het hart-Zelf wel bij.

Met het ego zij aan zij.

Dáár kun je van op aan

Als je het laat ontstaan.

Maartje Stroeken